تا وقتی پیشم بمونی بارون قشنگو نم نمه ،هوای رفتن که کنی مرگه گلای مریمه
باید فراموشت کنم
چندیست تمرین می کنم
من می توانم ! می شود !
آرام تلقین می کنم
حالم ، نه ، اصلا خوب نیست ....
تا بعد، بهتر می شود ....
فکری برای این دلِ آرام غمگین می کنم
من می پذیرم رفته ای
و بر نمی گردی همین !
خود را برای درک این ، صد بار تحسین می کنم
کم کم ز یادم می روی
این روزگار و رسم اوست !
این جمله را با تلخی اش ، صد بار تضمین میکنم
اشکای من گوله گوله می چکن رو ماهیتابه
همه دود می شن می سوزن شام من گریه کبابه
اشکای من قطره قطره می چکن روی کتابام
داره باز بارون می باره اول و آخر حرفام
برای تحمل روز سیاه به تو فکر می کنم
برای تصاحب رویای ماه به تو فکر می کنم
اشکای من چیکه چیکه می چکن رو شمع روشن
زیر مهتاب قدیمی می چکن رو سایه ی من
دل دل کشف سپیده به سفرهای ندیده
پر فواره ی رنگی از دو چشم تو چکیده
برای تحمل روز سیاه به تو فکر می کنم
برای تصاحب رویای ماه به تو فکر می کنم
من کجای شب تو رو گم کردم و تنها شدم
آخر کدوم سحر با بوسه ای پیدا شدم
این کدوم دل بازیه که زخمی تنهاییه
دونه ی سرخ اناره که خود زیباییه
برای تحمل روز سیاه به تو فکر می کنم
برای تصاحب رویای ماه به تو فکر می کنم
عزيزم زندگي هميشه بهار نيست
گاهي ابر خزان بر آن سايه مي افکند
و دست بي وفايي روزگار با وفا ترين دوستان
را از هم جدا مي کند
اگر روزي چنين شد تو نيز به اين نوشته بنگر
وبخاطر خاطراتم اشک بريز...؟
زندگي زيباست عشق روياست محبت تنهاست دوستي از همه والاست
از آن زماني که هنر دوستي را فهميدم فقط تو را مي بينم
که تکه گاهي از محبت هستيم و من در اين ميان
چون پرندگان آشيان گم کرده در جستوجوي پناهگاه مطمئن تو را يافتم
دوري ات را نمي توان تحمل کرد ولي چه توان کرد
که رسم روزگار چنين است
یک ذره دل به سینه برای تو تنگ نیست
من راه خویش می روم و جای جنگ نیست
بسیار عاشقان که ز ره برده ام ولی
شیشه اگرچه تیز همآورد سنگ نیست
من قید عشق را زده ام بی خیال عشق
حتی دلم برای تو یک ذره تنگ نیست
بردم به رنگ دیگری ای بت ولی دلم
مفتون این دگر شدن رنگ رنگ نیست
ما را به خیر و تو به سلامت برو عزیز
پا در رکاب باش که جای درنگ نیست
چرخت مباد لنگ در این ره در این سفر
بی من که چرخ زندگی ام بی تو لنگ نیست
چقدر خوب و روشن است نماي چشم هاي تو
نميرسد ستاره اي به پاي چشم هاي تو
به ماه خيره مي شوم فقط و گريه مي کنم
دلم که تنگ ميشود براي چشم هاي تو
و هي مرور ميکنم نگاه اول تو را
اگر نمي رسد به من صداي چشم هاي تو
تو تاکه پلک مي زني به سجده ميرود دلم
به پيشگاه اعظم خداي چشم هاي تو
شبي خراب مي شود حصارهاي فاصله
و آب مي شود دلم به پاي چشم هاي تو
به چشم من نگاه نكن ، دوباره گريت مي گيره
ساده بگم كه عشق من ، بايد تو قلبت بميره
فاصله بين من و تو ، از اينجا تا آ سموناست
خيلي عزيزي واسه من ، ولي زمونه بي وفاست
قسم نخور كه روزگار ، به كام ما دو تا نبود
به هر كي عاشقه بگو ، غم كه يكي دو تا نبود
بگو تا وقتي زندهام ، نگاه تو سهم منه
هر جاي دنيا كه باشي ،دلم واست پر ميزنه
براي اين در به دري ، تو بهترين گواهمي
دروغ نگو ، كه مي دونم هميشه چشم به راهمي
